Onder het wandelen dacht ik na over de mooie lara. Zo onverwachts binnen vallen zou haar gegarandeerd ongelofelijk geil maken en de sex die daaruit zou volgen zou meer dan memorabel zijn. Voor haar. Want ik herinnerde me dat me tijdens de vorige sex was opgevallen dat ook zij er een speciaal schaamhaar kapsel op na hield en daar had ik op dat moment echt geen zin in. Doch plande ik de nodige opoffering, zoals iemand met mijn lichaam betaamt. Het vooruitzicht haar over de geconcentreerde melk te vertellen zorgde ervoor dat ik zelfs iets sneller ging wandelen. Doch, wederom, niet te snel.
Ongeveer halverwege herinnerde ik me echter dat ik de portefeuille van die dode marginaal, Ramon, nog in mn zak zitten had. Licht gedegouteerd tastte ik op mn jas naar waar ik de portefeuille gelaten had. Eens gevonden onderdrukte ik de reflex de dichtstbijzijnde vuilnisemmer te gebruiken en keek ik rond naar een plek waar ik rustig de inhoud kon bekijken. In mn wandelen was ik ondertussen aan een koffiebar aan de Zuid aanbeland. Gezien deze me ooit aangeraden was zette ik me binnen aan een tafeltje en bestelde een van hun specialiteiten. De radio speelde Love is Free van Cheryl Crow en ik leegde het namaak lederen vehikel op de tafel.
Ik telde 3 fotos van lelijke kinderen en een vrouw; een gevouwd blad papier, een zakje weed en een visa kaart. Maar vooral geen geld! De klootzak was dus toch niet langs gekomen om te terug te betalen. En ook geen rijbewijs of andere documenten. Wat me uiteindelijk niet verwonderde. Hij rook zelfs illegaal. Hij droeg het mee als een zwerm vliegen.
Ik sorteerde de visa in mn eigen portefeuille, stak de fotos en drugs terug in de vod en liet het papier op de tafel liggen terwijl ik het afval terug in mn jaszak stak. Ik vouwde het papier open en er bleek een sleutel in te zitten. Hij leek een beetje op de sleutel van mn voordeur, .. alle dergelijke sleutels zien er nu eenmaal hetzelfde uit! Het papier bevatte een heel verhaal in Raoul's kriebelige handschrift, maar ondertekend met ..
De dienster zette haar ronde verder en begaf zich met name naar de tafel met de twee maatpakken. Eén ervan had zijn zonnebril afgezet en stelde aldus zijn glazen oog tentoon.
'Heb je dat al lang?', vroeg ik hem, duidelijk wijzend naar zijn handicap.
'Excuseer, heb ik wat al lang?'
'Dat maatpak van je, ik heb de indruk dat het nieuw is. Het ziet er alleszins nieuw uit.'
Een glimlach tekende zich af op zijn gelaat. Zijn ééne oog blonk van trots.
Nog voor hij één of andere pocherige repliek had ging ik verder: 'Op die paar gaatjes op de mouwen na dan. Maar die heb je waarschijnlijk zelf niet opgemerkt. Je zou voor minder, als je maar één echt oog hebt en een ander uit glas. A propos, dat brengt me bij een meer evidente vraag. Heb je dat al lang, dat glazen oog?'
Zijn ééne oog verschrompelde, zijn glimlach verdween en enkel het dode glas blonk nu nog.
Het dienstertje schrok en liet haar plateau vallen. Zij had het glazen oog duidelijk nog niet opgemerkt. De plateau kwam neer met een luid geklengel. Enkele drankjes dienden eraan te geloven en de verwarring was compleet. De man met het glazen oog greep naar enkele scherven en ramde die zonder verwijlen in het gezicht van het andere maatpak. Het bloed spoot overvloedig op het dienstertje. Ze schreeuwde het uit, net zolang tot het glazen oog van doel verwisselde en ook haar ten ondergang bracht. Het bloederig tafereel ging nog even door waarbij het glazen oog lustig en afwisselend inhakte op zijn beide slachtoffers. Het bloed spoot daarbij ook uit zijn eigen, stekende hand en het duurde niet lang eer zijn vingers moesten zwichten voor het scherpe stuk glas dat hij tot dan had gehanteerd. Met enkele kootjes minder kwam het glazen oog hijgend op mij af gestrompeld en zette zich neer op de stoel tegenover mij. Ik bood hem mijn serviet aan. Die wikkelde hij rond zijn bloedend vingers voor hij besloot dat het zinloos was en de serviet terug weg werpte.
'Je kan misschien best een ambulance ofzo bellen', hijgde hij.
Ik nipte van mijn White Russian en vertelde hem dat dat moeilijk zou gaan daar ik niet over een gsm beschik. Dat was uiteraard gelogen.
'Wat maakt het ook uit, laat maar', repliceerde hij, waarop hij zijn glazen oog uit zijn oogkas haalde en triomfant op tafel legde. 'Ik heb dit oog sinds die klojo die rechtover me zat het in zijn hoofd haalde dat hij mijn secretaresse kon neuken. Nu moet je weten dat, alle logica getart, IK degene was die tot dan toe ons Sofietje neukte. Dagelijks zelfs.'
Ik besloot het verhaal te aanhoren en stak een nieuwe sigaret op. Het leek me intrigerend omwille van de loutere freakshow an sich. Even ging mijn blik naar het stervende dienstertje op de grond. Het snijdende glas had haar kleren verscheurd en gaf daarbij aanblik op twee compleet verminkte tieten.
Het glazen oog ging door: 'Maar goed, hij moest haar dus ook neuken vond ie en zij vondt dat ook. In het begin viel het best allemaal mee. Onze kantoren lagen naast elkaar moet je weten, dus zo moeilijk was het niet voor haar om enkele keren per dag naar zijn kantoor te gaan voor een snelle beurt. Ik vond het eigenlijk best handig want op die manier was haar poes meestal reeds nat tegen dat ik haar eens goed van jetje begon te geven.'
'Hoe heette je collega', onderbrak ik hem.
'Frits, maar dat doet er niet toe', antwoordde hij betweterig.
Ik twijfelde even om hem in de Leie te gooien maar besliste op het laatste moment nog even te luisteren.
'Wat er wèl toe doet is dat Frits ongeveer 3 maand later overgeplaatst werd naar de 4de verdieping. Toen begon het allemaal iets moelijker te worden natuurlijk. Want daar leerde ze dan nog wat nieuwe collega's van Frits kennen die ook wel enkele rondjes per dag wouden gaan. En Sofietje zag dat allemaal blijkbaar ook wel zitten. Wie belandde er uiteindelijk zonder Sofietje denk je zelf?'
De man zuchtte en veegde zijn bebloede vingers wat af aan zijn hemd. Dat hielp maar weinig want zoals iedereen weet kunnen vingers nogal hevig bloeden. Hij vroeg me om een sigaret. Aldus zaten we samen te roken. Ik twijfelde of ik de rest van het verhaal wel wou horen. Het begon me een beetje langdradig te worden. Waarschijnlijk was het toch gedoemd om één of ander huzarenstukje in zelfverminking te vertellen. Of hooguit misschien een toevalligheid die alle idiotie tart. In elk geval zinloos. Hoe dan ook werd het stilaan tijd voor mij om deze macabere scene te verlaten. Ik groette de man vriendelijk, wenste hem het beste toe en wierp zijn glazen oog de Leie in. Hij zette het op een huilen en zwoer dat zijn vrouw de volgende zou zijn. Daarna knielde ik nog even neer bij het dienstertje. Ze leek me te stikken in wat opgehoest bloed.
'Volgens mij lieg je', fluisterde ik haar toe, trok haar broek naar beneden en zag de meest behaarde kut ooit.
Onderweg naar nergens verzonk ik in gedachten. Over het waar naartoe vooral. Misschien was Lara's huis wel een troost voor wat reeds een vermoeiende dag was geweest. Spijtig genoeg was ik haar huissleutel kwijt door het verlies van mijn leren vest. Ik zou gewoon moeten aanbellen en dat deed me allesbehalve positiever denken over het vooruitzicht.
'Heb je dat al lang?', vroeg ik hem, duidelijk wijzend naar zijn handicap.
'Excuseer, heb ik wat al lang?'
'Dat maatpak van je, ik heb de indruk dat het nieuw is. Het ziet er alleszins nieuw uit.'
Een glimlach tekende zich af op zijn gelaat. Zijn ééne oog blonk van trots.
Nog voor hij één of andere pocherige repliek had ging ik verder: 'Op die paar gaatjes op de mouwen na dan. Maar die heb je waarschijnlijk zelf niet opgemerkt. Je zou voor minder, als je maar één echt oog hebt en een ander uit glas. A propos, dat brengt me bij een meer evidente vraag. Heb je dat al lang, dat glazen oog?'
Zijn ééne oog verschrompelde, zijn glimlach verdween en enkel het dode glas blonk nu nog.
Het dienstertje schrok en liet haar plateau vallen. Zij had het glazen oog duidelijk nog niet opgemerkt. De plateau kwam neer met een luid geklengel. Enkele drankjes dienden eraan te geloven en de verwarring was compleet. De man met het glazen oog greep naar enkele scherven en ramde die zonder verwijlen in het gezicht van het andere maatpak. Het bloed spoot overvloedig op het dienstertje. Ze schreeuwde het uit, net zolang tot het glazen oog van doel verwisselde en ook haar ten ondergang bracht. Het bloederig tafereel ging nog even door waarbij het glazen oog lustig en afwisselend inhakte op zijn beide slachtoffers. Het bloed spoot daarbij ook uit zijn eigen, stekende hand en het duurde niet lang eer zijn vingers moesten zwichten voor het scherpe stuk glas dat hij tot dan had gehanteerd. Met enkele kootjes minder kwam het glazen oog hijgend op mij af gestrompeld en zette zich neer op de stoel tegenover mij. Ik bood hem mijn serviet aan. Die wikkelde hij rond zijn bloedend vingers voor hij besloot dat het zinloos was en de serviet terug weg werpte.
'Je kan misschien best een ambulance ofzo bellen', hijgde hij.
Ik nipte van mijn White Russian en vertelde hem dat dat moeilijk zou gaan daar ik niet over een gsm beschik. Dat was uiteraard gelogen.
'Wat maakt het ook uit, laat maar', repliceerde hij, waarop hij zijn glazen oog uit zijn oogkas haalde en triomfant op tafel legde. 'Ik heb dit oog sinds die klojo die rechtover me zat het in zijn hoofd haalde dat hij mijn secretaresse kon neuken. Nu moet je weten dat, alle logica getart, IK degene was die tot dan toe ons Sofietje neukte. Dagelijks zelfs.'
Ik besloot het verhaal te aanhoren en stak een nieuwe sigaret op. Het leek me intrigerend omwille van de loutere freakshow an sich. Even ging mijn blik naar het stervende dienstertje op de grond. Het snijdende glas had haar kleren verscheurd en gaf daarbij aanblik op twee compleet verminkte tieten.
Het glazen oog ging door: 'Maar goed, hij moest haar dus ook neuken vond ie en zij vondt dat ook. In het begin viel het best allemaal mee. Onze kantoren lagen naast elkaar moet je weten, dus zo moeilijk was het niet voor haar om enkele keren per dag naar zijn kantoor te gaan voor een snelle beurt. Ik vond het eigenlijk best handig want op die manier was haar poes meestal reeds nat tegen dat ik haar eens goed van jetje begon te geven.'
'Hoe heette je collega', onderbrak ik hem.
'Frits, maar dat doet er niet toe', antwoordde hij betweterig.
Ik twijfelde even om hem in de Leie te gooien maar besliste op het laatste moment nog even te luisteren.
'Wat er wèl toe doet is dat Frits ongeveer 3 maand later overgeplaatst werd naar de 4de verdieping. Toen begon het allemaal iets moelijker te worden natuurlijk. Want daar leerde ze dan nog wat nieuwe collega's van Frits kennen die ook wel enkele rondjes per dag wouden gaan. En Sofietje zag dat allemaal blijkbaar ook wel zitten. Wie belandde er uiteindelijk zonder Sofietje denk je zelf?'
De man zuchtte en veegde zijn bebloede vingers wat af aan zijn hemd. Dat hielp maar weinig want zoals iedereen weet kunnen vingers nogal hevig bloeden. Hij vroeg me om een sigaret. Aldus zaten we samen te roken. Ik twijfelde of ik de rest van het verhaal wel wou horen. Het begon me een beetje langdradig te worden. Waarschijnlijk was het toch gedoemd om één of ander huzarenstukje in zelfverminking te vertellen. Of hooguit misschien een toevalligheid die alle idiotie tart. In elk geval zinloos. Hoe dan ook werd het stilaan tijd voor mij om deze macabere scene te verlaten. Ik groette de man vriendelijk, wenste hem het beste toe en wierp zijn glazen oog de Leie in. Hij zette het op een huilen en zwoer dat zijn vrouw de volgende zou zijn. Daarna knielde ik nog even neer bij het dienstertje. Ze leek me te stikken in wat opgehoest bloed.
'Volgens mij lieg je', fluisterde ik haar toe, trok haar broek naar beneden en zag de meest behaarde kut ooit.
Onderweg naar nergens verzonk ik in gedachten. Over het waar naartoe vooral. Misschien was Lara's huis wel een troost voor wat reeds een vermoeiende dag was geweest. Spijtig genoeg was ik haar huissleutel kwijt door het verlies van mijn leren vest. Ik zou gewoon moeten aanbellen en dat deed me allesbehalve positiever denken over het vooruitzicht.
De wereld door een zonnebril
Ik hoorde ver achter me een licht gekerm en concludeerde dat Ramon er beter aan toe was dan initieel gedacht. Goed nieuws want de klootzak is me nog 500fr verschuldigd. Een korte termijn lening die ondertussen al lang zijn houdbaarheidsdatum overschreden was en tot heden opgelopen tot €2000 of iets in die getale. Ik realiseerde me dat Ramon waarschijnlijk net om die reden in mijn badkamer had liggen creveren en keerde op mijn stappen terug voor verder onderzoek. De loser was ondertussen op zijn zij gerold en deed zielige pogingen om zich uit zijn verpakking te wurmen. Ik schopte de ondankbare klootzak in het gezicht, of althans die algemene regio en pakte hem uit tot ik aan zijn portefeuille kon. De heldere vloeistof die tussen zijn benen uit sijpelde degouteerden me des te meer en eens zijn portefeuille in mijn achterzak zat schopte ik hem nogmaals in het gezicht. Medelijden is een verspilde emotie aan dergelijk gespuis!
Mijn humeur was door zijn pathetische gedrag zo ver onder nul gezakt dat ik mijn plannen om een terrasje aan te doen finaal schrapte en terug keerde naar mijn prachtige woonst, meerbepaald mijn bescheiden en functionele keuken! Daar aangekomen overviel me een atypisch moment van hopeloze depressie en ongekende tristesse. Ondanks dat dergelijke momenten me, zoals ik eerder al vermeldde, niet typeren - komen dergelijke buien regelmatig voor en ik haalde dan ook enkele seconden rustig adem tot het moment voorbij was. Een helende reflex die me al meermaals het leven had gered, of toch zou gered hebben ware ik het suicidale type. Ik legde dus de shotgun die ik bij wijze van automatisme onder het aanrecht gepakt had terug op zijn plaats. De dag was ondertussen alweer 9 minuten verder gegaan sinds ik Ramon de deur wees, hoog tijd dus voor een bescheiden glas Wodka. Thuis bewaar ik de alcohol op dergelijke manier dat ik ten aller tijde overal makkelijke toegang heb tot enkele flessen. Ik schonk dan ook een long-drink glas vol en kiepte het achterover. 10 minuten.
Menig uur later zat ik op het terras van de Onvrije met de zon in mijn ogen. De tafel voor me werd bevuild door 2 nozems in maatpakken en zonnenbrillen. Nergens was er een lekkere poes te bekennen, laat staan een indrukwekkend stel tieten. Op de bediening na dan, die over een onmiskenbaar groot stel tieten beschikte. De poes kon ik me alleen inbeelden, maar gezien ik haar ooit geneukt had viel me dit niet zwaar. Degoutant wijf, moet ik overgens zeggen. Ze wilde ooit dat ik mn lul in haar reet ramde. Stel je voor.. Ik was het pompen echter snel beu en besloot dat ze zelf ook maar eens iets moest doen. Iets later zat ze gehurkt over mij en liet ze haar spannende aars over mn lul schuren. Ze schreeuwde van extase en maakte me duidelijk dat ik mn ogen moest sluiten en mond open sperren. Ik had een bruin vermoeden, maar deed het toch. Iets later begon ze als een wilde over mn gespierde borst en gezicht te pissen. Het deed haar blijkbaar goed, want ze kwam enkele keren schreeuwend klaar. Mijn orgasme bleef uiteraard ook niet uit en iets later lag ze hijgend op me. Met bruin vocht dat uit haar kont dribbelde en haar tong die als gek de pis van mn gezicht likte als om zo het verzwete vocht terug te winnen. Tijdens het bekomen vroeg ik me af hoe ik in godsnaam klaar had kunnen komen. Ze was namelijk een van die vrouwen die als schaam toilet enkel de bikinilijn schoor en verder een weelderige bos van rossig schaamhaar tentoon spreidde.
Ze wekte me uit mijn overpijnzingen toen ze een van haar meesterlijk bereidde White Russians op de tafel schoof. Ik zei dank je en informeerde of ze nog steeds zo n gigantische bos ros schaamhaar had. Ze giechelde geil van niet en likte net onder mn rechter oor, waarna ze fluisterde "Dat plekje was ik vorige keer vergeten".
Mijn humeur was door zijn pathetische gedrag zo ver onder nul gezakt dat ik mijn plannen om een terrasje aan te doen finaal schrapte en terug keerde naar mijn prachtige woonst, meerbepaald mijn bescheiden en functionele keuken! Daar aangekomen overviel me een atypisch moment van hopeloze depressie en ongekende tristesse. Ondanks dat dergelijke momenten me, zoals ik eerder al vermeldde, niet typeren - komen dergelijke buien regelmatig voor en ik haalde dan ook enkele seconden rustig adem tot het moment voorbij was. Een helende reflex die me al meermaals het leven had gered, of toch zou gered hebben ware ik het suicidale type. Ik legde dus de shotgun die ik bij wijze van automatisme onder het aanrecht gepakt had terug op zijn plaats. De dag was ondertussen alweer 9 minuten verder gegaan sinds ik Ramon de deur wees, hoog tijd dus voor een bescheiden glas Wodka. Thuis bewaar ik de alcohol op dergelijke manier dat ik ten aller tijde overal makkelijke toegang heb tot enkele flessen. Ik schonk dan ook een long-drink glas vol en kiepte het achterover. 10 minuten.
Menig uur later zat ik op het terras van de Onvrije met de zon in mijn ogen. De tafel voor me werd bevuild door 2 nozems in maatpakken en zonnenbrillen. Nergens was er een lekkere poes te bekennen, laat staan een indrukwekkend stel tieten. Op de bediening na dan, die over een onmiskenbaar groot stel tieten beschikte. De poes kon ik me alleen inbeelden, maar gezien ik haar ooit geneukt had viel me dit niet zwaar. Degoutant wijf, moet ik overgens zeggen. Ze wilde ooit dat ik mn lul in haar reet ramde. Stel je voor.. Ik was het pompen echter snel beu en besloot dat ze zelf ook maar eens iets moest doen. Iets later zat ze gehurkt over mij en liet ze haar spannende aars over mn lul schuren. Ze schreeuwde van extase en maakte me duidelijk dat ik mn ogen moest sluiten en mond open sperren. Ik had een bruin vermoeden, maar deed het toch. Iets later begon ze als een wilde over mn gespierde borst en gezicht te pissen. Het deed haar blijkbaar goed, want ze kwam enkele keren schreeuwend klaar. Mijn orgasme bleef uiteraard ook niet uit en iets later lag ze hijgend op me. Met bruin vocht dat uit haar kont dribbelde en haar tong die als gek de pis van mn gezicht likte als om zo het verzwete vocht terug te winnen. Tijdens het bekomen vroeg ik me af hoe ik in godsnaam klaar had kunnen komen. Ze was namelijk een van die vrouwen die als schaam toilet enkel de bikinilijn schoor en verder een weelderige bos van rossig schaamhaar tentoon spreidde.
Ze wekte me uit mijn overpijnzingen toen ze een van haar meesterlijk bereidde White Russians op de tafel schoof. Ik zei dank je en informeerde of ze nog steeds zo n gigantische bos ros schaamhaar had. Ze giechelde geil van niet en likte net onder mn rechter oor, waarna ze fluisterde "Dat plekje was ik vorige keer vergeten".
Abonneren op:
Posts (Atom)
